အျပာေရာင္အခ်စ္”၁၅၀၀”ထဲတုိး၀င္
အဆုိးျမင္တာမဟုတ္ဘူး......
ကဲ..အခု ဆုိးတာေတြျမင္ေနျပီ..
ရင္က်ိဳးစရာအျဖစ္ေတြနဲ ့
စူးစူးနစ္နစ္ ခ်စ္ခဲ့တဲ့အခ်စ္မ်ား
အတူ ႏွစ္ဦးရွိေနၾကေတာ့
ဆုံမွတ္ေတြလြဲေအာင္ဖန္
ေအာင္လံေတြထူ မာနမ်ားယွဥ္ျပိဳင္လုိ ့
”၁၅၀၀”လမ္းကုိေလွ်ာက္ခဲ့ၾကတယ္....
တေယာက္က တေယာက္ကုိ
မယုံၾကည္တာမဟုတ္..
မယုံခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာ
အခ်စ္ကုိသက္ေသထူ
ရက္ေတြကုိအတူျဖတ္သန္..
တေယာက္ကလက္ကမ္းေတာ ့
တေယာက္ကမယုံရဲ...
ကဲ ..အကုန္ အခုမွလြဲတာပဲ
မာနေတြတံခြန္ထူ လူရည္ခြ်န္
အခ်စ္ရဲ့သူရဲေကာင္းမ်ားလည္း??
နားလည္မွဳတံတုိင္းကုိခ်ိဳးဖ်က္
တုိးတက္ ပါတယ္ဆုိတဲ့..ဒီေန ့
ေခတ္မွာလည္းအခ်စ္က မ်က္ရည္ကုိဖန္ဆင္နုိင္တယ္....
ကမ္းလက္ေတြျဖဳတ္ခ်ိန္..??
ေနာက္ဆုံး............
ေနာက္ဆုံး............
ေနာက္ဆုံး...........
ေနာက္ဆုံးဆုိတဲ့..”စကားလုံး”ျပိဳက်မွ
ငုိၾကေတာ့လည္း..ေနာက္ဆုံးပါပဲ.........
လင္းသစ္ေနာင္(အလြမ္းျမိဳ ့သား)..
No comments:
Post a Comment